29 Mart 2015 Pazar

Bir Huba daha...

   Oğluma ördüğüm ikinci marsupilami deneyimim. İkinci diyorum çünkü ilk yaptığım marsuyu küçük kızım kaptı  ve sahiplenerek abisine hiç vermedi . Onu daha önceki günlerde paylaşmıştım sizlerle. Tekrar bakmak için BURAYA tıklayabilirsiniz. Marsuyu bu kez farklı iple ördüm. Ördüğüm ip ince olanca ebatlar ve kalıp da bir o kadar değişti. Böyle ayrı bir güzel oldu. 2 yaşındaki kızım bu marsuyu görünce ona da aynı tepkiyi vererek sahiplendi. Fakat bunda kararlıydım onun ısrarlı ağlamalarına kulak asmayarak eline vermedim. Bir müddet sonra durumu idrak ettti ve abisinin olduğunu kabullendi. Ah şu çocuklar. Benmerkecilik, bencillik hep onlarda güzel. Hayatı öğrenmek için bazen çocukların ağlamalarına izin vermek gerekiyor sanırım.